In het kort
Google presenteerde de nieuwe versie van Android recent niet meer als besturingssysteem, maar op de eerste plaats als een laag die in acties gespecialiseerd is. Oftewel: de thuisbasis voor ‘agents’.
Dit is de richting die we in de breedte zien: weg van losse apps en modellen, richting systemen die context verzamelen, beslissingen nemen en namens jou handelen.
Voor gebruikers is die ontwikkeling tegelijk aantrekkelijk en ongemakkelijk. Aantrekkelijk omdat veel digitale frictie eindelijk verdwijnt. Ongemakkelijk omdat je overzicht en autonomie inlevert.
Word betalend abonnee van Handpicked AI!
[Waarom zou je voor HandpickedAI betalen? 1) Als blijk van waardering. 2) Als tijdwinst. Ik stop tijd in onderzoek en uitproberen zodat jij dat niet hoeft te doen. 3) Omdat je onregelmatig extra’s krijgt. 4) Omdat je nu een rechtstreeks lijntje met mij hebt. Hulp nodig? Feedback nodig? Stuur me een bericht. Alles inbegrepen!]
Onze computers en mobieltjes veranderen in agenten. Apps zijn straks bijzaak.
Dat is in elk geval de richting waarin veel grote techbedrijven nu denken. Google-topman Sameer Samat, president van het Android-ecosysteem, gaf er deze week een eigen formulering aan. We gaan, zei hij tijdens The Android Show: I/O Edition op 12 mei 2026, van een ‘operating system’ naar een ‘intelligent system’.
Veertig jaar lang was de computer vooral een machine die wachtte op instructies. Jij klikte, typte, zocht en schakelde tussen apps. Jij deed het verbindingswerk. Google zegt nu dat die tussenlaag gaat veranderen. Niet nog een app met AI erin, maar een systeem waaraan jij vertelt wat je wilt en dat vervolgens de uitvoering regelt.
Het barbecue-voorbeeld dat Samat gebruikte is simpel, maar verhelderend. Eerst moest je zelf schakelen tussen notities, berichten en een bezorg-app om te bedenken wat je nodig had. In Google’s nieuwe verhaal zeg je gewoon dat je alles voor een barbecue in je Instacart bij Safeway wilt hebben en Android regelt het.
Minder schermtijd, minder gedoe
De waarde zit niet meer alleen in een slim antwoord, maar in de kracht om context uit verschillende plekken samen te brengen en daar een handeling van te maken. De computer schuift daarmee op van gereedschap naar actieve werklaag.
Dat zie je ook in de andere voorbeelden die Google liet zien. Rambler in Gboard moet van een rommelige gedachtestroom een bruikbaar bericht maken. Gemini moet niet alleen op je telefoon zitten, maar ook op horloges, in auto’s, op tv’s en in XR-apparaten. En met Googlebook probeert het bedrijf diezelfde logica door te trekken naar laptops.
Google verkoopt dat als gemak: minder schermtijd, minder gedoe, meer tijd voor wat er echt toe doet.
Daar zit wat in natuurlijk. Veel van deze frictie is echt. Wie nu iets geregeld wil krijgen moet navigeren tussen tabbladen en apps. Daar wil je liever vanaf. Maar Google heeft een andere reden. Wie de stap van zoeken naar regelen bezit, zit op een veel waardevollere plek dan wie alleen een losse app levert. De volgende interface is dan ook geen browser maar een agent die handelt.
Voor gebruikers kan dat heerlijk zijn. Voor makers en bedrijven is het ingewikkelder. Als steeds meer werk via zo’n bovenlaag loopt, telt minder welke app de beste losse functie heeft en meer welk systeem als eerste bij de gebruiker in beeld komt als er iets moet gebeuren.
Context is king
De winnaar is dan niet automatisch degene met het beste model. Het is degene die genoeg context heeft, genoeg vertrouwen krijgt en diep genoeg in het dagelijks gedrag zit om van verzoek naar uitvoering te gaan. Dat is waarom Apple, Google, OpenAI en Microsoft allemaal op hun eigen manier richting die laag bewegen.
Microsoft doet dat expliciet in Windows. Daar werkt het bedrijf aan agent connectors, een agent workspace en een infrastructuur waarin agents namens jou met apps en systeemtaken kunnen werken.
OpenAI beweegt vanaf de andere kant dezelfde richting op. In februari noemde het de Codex-app een command center for agents. In april ging het verder: Codex krijgt steeds meer mogelijkheden om zelfstandig browser- en appwerk uit te voeren. Daarom zien sommige mensen Codex nu al als een voorloper van een ander soort computerinterface. Nog niet als consumentenbesturingssysteem, wel als werkende voorstudie: minder losse software openen, meer werk delegeren aan een laag die context verzamelt en acties uitvoert.
En OpenAI stopt daar niet. Volgens recente berichtgeving werkt het bedrijf aan eigen hardware, mogelijk een telefoon waarin AI-agents leidend zijn in plaats van apps. Dat is nog geen bevestigde strategie, maar het past bij de richting waarin Codex en ChatGPT al bewegen.
Als dat gebeurt, verandert niet alleen de app-economie maar ook de rol van het web. Dan worden apps en url’s minder de zichtbare voorkant voor mensen en meer de achterliggende infrastructuur waar agents op inprikken. Mozilla-president Mark Surman zei daar onlangs iets treffends over: de vraag is niet meer of je nog een url-balk gebruikt, maar wie de persoonlijke agent- of browserlaag beheert waarin jouw geschiedenis, identiteit en voorkeuren samenkomen.
De echte inzet is dus niet een slimmere telefoon. De inzet is wie jouw doel of wens straks mag vertalen naar actie. Namens jou en met jouw vertrouwen.
Aantrekkelijk en ongemakkelijk
Voor gebruikers is die ontwikkeling tegelijk aantrekkelijk en ongemakkelijk. Aantrekkelijk omdat veel digitale frictie eindelijk verdwijnt. Minder apps openen, minder schakelen tussen tabbladen, minder regelwerk. Je vertelt wat je wilt en de agent regelt de uitvoering.
Maar daar staat iets tegenover. Wie de agentlaag bezit, bepaalt steeds vaker welke opties zichtbaar worden, welke diensten gekozen worden en welke informatie als beste antwoord geldt. De gebruiker krijgt gemak terug, maar levert ook een deel van het overzicht en de autonomie in.
Voor bedrijven en makers verschuift de machtsbalans ondertussen omhoog richting de partij die de agentlaag beheert. Als agents bepalen welke app, winkel, dienst of bron gebruikt wordt, wordt zichtbaarheid minder vanzelfsprekend. Apps, websites en merken dreigen daarmee meer infrastructuur te worden dan bestemming.
En voor iedereen geldt straks dezelfde vraag: wie kies jij als tussenpersoon? Want dat is wat een agent uiteindelijk is. Een tussenpersoon die namens jou handelt, met alle belangen die daarbij horen. De keuze voor een agent is straks niet veel anders dan de keuze nu voor een makelaar, een boekhouder of een financieel adviseur. Het verschil is dat die keuze hier verpakt zit in welke telefoon je koopt of welke browser je opent.
Vrienden,
Ik groet U
Erwin Blom
Overigens …
Het Handboek Vibecoding is uit
En ik deel mijn kennis via 3 nieuwsbrieven, abonneer!
Handpicked Over signalen in media, communicatie, producten en innovatie die laten zien waar werk, cultuur en dagelijks leven naartoe bewegen.
Handpicked AI Over wat AI echt verandert in werk, creatie en de manier waarop kleine organisaties en zelfstandigen vooruitkomen.
Vibecoders Unite Over bouwen met AI: experimenten, workflows, prototypes en lessen uit het maken zelf.