Sommige mensen zijn mordicus tegen met AI gemaakte muziek. Ik niet.
Ik herinner me ook nog de bezwaren tegen de drumcomputer en de sampler. Dat zou geen echte muziek zijn. Inmiddels hoor je daar bijna niemand meer over. Er is nauwelijks nog muziek waarin geen computer een rol speelt.
Ik denk dat het met AI-muziek dezelfde kant op gaat. Ik ben niet tegen AI-gebruik in muziek en ook niet tegen geprompte songs. Als ze maar goed zijn. Als ze me maar raken. En dat is tot nu toe niet gebeurd.
Maar misschien komt die dag nog.
Misschien hoor ik morgen een nummer dat volledig door AI is gemaakt en dat me kippenvel bezorgt. Ik sluit dat zeker niet uit. Maar tot nu toe is mijn ervaring vrij eenvoudig: ik heb nog nooit AI-muziek gehoord die me echt raakte.
Dat verbaast me overigens niet.
Mijn platenkast staat vol artiesten die volgens de regels eigenlijk niet hadden moeten werken. The Fall. The Mekons. New Order. Geen perfecte stemmen, geen vlekkeloze producties, geen muziek die klinkt alsof alles precies op zijn plek valt. Juist dat onaffe, dat schurende, dat net-niet, is vaak waar het voor mij begint.
Ik hou van rafelranden. Van een stem die nét niet zuiver is. Van een band die soms uit de bocht vliegt. Van een opname waarin je hoort dat er met beperkte middelen iets bijzonders is gemaakt. Niet ondanks die beperkingen, maar mede daardoor.
Daar wringt het voor mij bij AI-muziek.
AI is getraind op een enorme hoeveelheid bestaande muziek. Daardoor weet het steeds beter hoe een goed nummer ongeveer hoort te klinken. Maar ik ben helemaal niet op zoek naar wat volgens de grootste gemene deler goed en passend is. Ik zoek naar wat afwijkt en een eigen karakter heeft.
Je kunt AI best vragen om een lo-fi-opname of een krakende cassetteband. De ruis krijg je dan meestal wel. Maar dan is het een laag ruis over een hi-fi-opname. Niet te vergelijken met een daadwerkelijke opname in een kelder met een 4-sporenrecorder.
Even terug in de tijd. Toen Tom Greenhalgh van The Mekons ooit een plaat van mijn band Eton Crop produceerde en ik na een zangopname over mezelf zei: “Tom, that’s out of tune”, antwoordde hij: “No, that’s a different kind of tune.” Dat is voor mij een prachtige samenvatting van waar muziek spannend wordt. En het is me nog nooit met AI gelukt om A Different Kind Of Tune Music te produceren.
Misschien verandert dat. AI wordt elke maand beter. Maar voorlopig blijft voor mij één zin overeind: AI kan steeds beter klinken als de grote gemene deler. En dat is nu juist niet de muziek waar ik van hou.
Vrienden,
A Different Kind Of Tune It Is!
Erwin Blom
Mooi gezegd Erwin. IK ben zelf op het punt dat ik soms niet meer kan horen of een klant iets aanlevert wat met AI is gemaakt en wanneer niet. Maar uiteindelijk blijft de graadmeter of ik er emotioneel door geraakt wordt en dat is met AI muziek nog steeds niet gelukt. Ik vind het een mooie lat die hoger is gelegd voor de echte artiesten en muzikanten. Nou moet je iets maken wat mensen echt kan raken.
Ik heb ook niets tegen AI muziek. Ik maak met veel plezier gebruik van Suno. Resultaten zijn soms verrassend goed. Voor al de haters van AI-muziek heb ik desondanks een Chrome extensie gebouwd die AI muziek op Spotify ontdekt en AI tracks automatisch kan skippen. En in het kader van fight fire with fire is deze extensie volledig met AI gemaakt. Meer info op https://www.digimuziek.nl/spotai-handleiding/