This is why I'm rather taken aback by Hassabis' idea that the US should set up an AI regulator, and then maybe invite the rest of the world in: it jars with this vision of the smart scientist doing good for the world.
I mean, he can be more than one thing at a time, right? But it seems so geopolitically blind, it ignores history to such an extent, that I just can't get my head around it.
Voor wie liever leest, is The Infinity Machine van Sebastian Mallaby een aanrader. Biografie over Demis Hassabis (en ook een goede snelcursus over de fundamenten van de huidige AI ontwikkelingen) https://rubenbos.substack.com/p/40-de-uitvinder-van-de-toekomst
This is why I'm rather taken aback by Hassabis' idea that the US should set up an AI regulator, and then maybe invite the rest of the world in: it jars with this vision of the smart scientist doing good for the world.
I mean, he can be more than one thing at a time, right? But it seems so geopolitically blind, it ignores history to such an extent, that I just can't get my head around it.
This is why I'm rather taken aback by Hassabis' idea that the US should set up an AI regulator, and then maybe invite the rest of the world in: it jars with this vision of the smart scientist doing good for the world.
I mean, he can be more than one thing at a time, right? But it seems so geopolitically blind, it ignores history to such an extent, that I just can't get my head around it.
Je kunt Demis nog zo vertrouwen en gaan voor zijn plannen dat nieuwe AI's eerst uitgebreid getest moeten worden, maar de mens is verre van perfect. Dus zullen er nog steeds AI in overheidshanden komen/zijn die minder 'lief & aardig' zijn. De visie van Demis om met AI (mogelijk AGI) de wereld te bevrijden van de echte problemen klink mij zoiets als deelneemsters van Miss World te horen zeggen dat ze 'World Peace' nastreven.
En zoals je al terecht aanstip zijn de wereldbeelden van Sam Altman (OpenAI), Elon Musk (X), Dario Amodei (Claude) op z'n zachts discutabel en hun machtsdrang abject en zeker niet (meer) in te perken en zijn ze dus veel minder te vertrouwen.
De doos van Pandora is niet door OpenAI geopend, maar al veel eerder door wetenschappelijk onderzoek daar naar. De mens kan niet op z'n gat zitten en er van genieten, want stilstand is achteruitgang i.c.m. survival of the fittest e.d.
Het dwingende van AI en de hosanna geluiden is wat bij mij twijfel en ongemak blijft oproepen. Verketteren en doemdenken brengt de zaak ook niet vooruit, maar meer ruimte voor reflectie & tegengas vind ik wel gewenst.
In de laatste nieuwsbrief van Maurits Martijn (De Correspondent) stond o.a. dit:
In de Amerikaanse comedyserie Hacks probeert een techbro een AI-app aan twee comedians te slijten. Met zijn QuikScribbl zouden ze betere teksten kunnen schrijven. ‘AI is here and it’s here to stay’, zegt de pedanterik. ‘So you either get on board or you get stuck in the past.’
Een van de comedians, Ava Daniels, reageert geïrriteerd. ‘Zie je, daarom haat ik het dus zo. Die zogenaamde onvermijdelijkheid die ons wordt opgedrongen. Types zoals jij zeggen altijd: “Het gebeurt sowieso, of je het nu wilt of niet.” Maar júllie zijn degenen die het laten gebeuren! […] Jullie weigeren ons een keuze te geven. Dus roepen jullie dat de trein al rijdt, zodat mensen niet zelf kunnen kiezen.’
Raak! Dit is precies wat er gebeurt. Techmannen vertellen ons dat de AI-toekomst, hún AI-toekomst, er hoe dan ook komt. We moeten mee, anders missen we de boot – misschien wel de belangrijkste boot ooit gebouwd (door hen, welteverstaan). De boodschap: het is onvermijdelijk dat de wereld een AI-wereld wordt. Het zal overal zijn en in alles zitten. Hup, meedoen!
‘De vraag is niet óf AI de wereld zal vormgeven’, zo speechte voormalig CEO van Google, grootinvesteerder en multimiljardair Eric Schmidt onlangs voor een groep afgestudeerde studenten. Zijn dwingende advies: ‘Wanneer iemand je een stoel in een raket aanbiedt, vraag je niet welke stoel. Je stapt gewoon in. Afgestudeerden, de raket is hier.’
Of Satya Nadella, CEO van Microsoft: ‘Je móét het wel gebruiken. Je moet het vertrouwen. Je kunt er niet gewoon bang voor zijn. Het gaat zich hoe dan ook over de hele wereld verspreiden.’
De aanname achter dit onvermijdelijkheidsverhaal is dat technologie zich autonoom ontwikkelt, als een evolutionair proces buiten de mens om. Volgens de bouwers is AI een onstuitbare natuurkracht die zelf haar richting bepaalt. Let er maar eens op hoe vaak het over ‘de AI’ of ‘een AI’ gaat, alsof het een wezen is met een eigen wil en daadkracht.
“Deelneemsters van Miss World te horen zeggen dat ze 'World Peace' nastreven.” Ach ja, je kunt over alles cynisch doen, daar kies ik niet voor. Maar dat de mens uiteindelijk bij alles het probleem is, dat is helaas zo. Je kunt met een mesje een aardappel schillen of iemand doodsteken.
Maar in het algemeen heb ik toch liever mensen die wel wat proberen dan mensen die niks proberen.
This is why I'm rather taken aback by Hassabis' idea that the US should set up an AI regulator, and then maybe invite the rest of the world in: it jars with this vision of the smart scientist doing good for the world.
I mean, he can be more than one thing at a time, right? But it seems so geopolitically blind, it ignores history to such an extent, that I just can't get my head around it.
Voor wie liever leest, is The Infinity Machine van Sebastian Mallaby een aanrader. Biografie over Demis Hassabis (en ook een goede snelcursus over de fundamenten van de huidige AI ontwikkelingen) https://rubenbos.substack.com/p/40-de-uitvinder-van-de-toekomst
This is why I'm rather taken aback by Hassabis' idea that the US should set up an AI regulator, and then maybe invite the rest of the world in: it jars with this vision of the smart scientist doing good for the world.
I mean, he can be more than one thing at a time, right? But it seems so geopolitically blind, it ignores history to such an extent, that I just can't get my head around it.
This is why I'm rather taken aback by Hassabis' idea that the US should set up an AI regulator, and then maybe invite the rest of the world in: it jars with this vision of the smart scientist doing good for the world.
I mean, he can be more than one thing at a time, right? But it seems so geopolitically blind, it ignores history to such an extent, that I just can't get my head around it.
Je kunt Demis nog zo vertrouwen en gaan voor zijn plannen dat nieuwe AI's eerst uitgebreid getest moeten worden, maar de mens is verre van perfect. Dus zullen er nog steeds AI in overheidshanden komen/zijn die minder 'lief & aardig' zijn. De visie van Demis om met AI (mogelijk AGI) de wereld te bevrijden van de echte problemen klink mij zoiets als deelneemsters van Miss World te horen zeggen dat ze 'World Peace' nastreven.
En zoals je al terecht aanstip zijn de wereldbeelden van Sam Altman (OpenAI), Elon Musk (X), Dario Amodei (Claude) op z'n zachts discutabel en hun machtsdrang abject en zeker niet (meer) in te perken en zijn ze dus veel minder te vertrouwen.
De doos van Pandora is niet door OpenAI geopend, maar al veel eerder door wetenschappelijk onderzoek daar naar. De mens kan niet op z'n gat zitten en er van genieten, want stilstand is achteruitgang i.c.m. survival of the fittest e.d.
Het dwingende van AI en de hosanna geluiden is wat bij mij twijfel en ongemak blijft oproepen. Verketteren en doemdenken brengt de zaak ook niet vooruit, maar meer ruimte voor reflectie & tegengas vind ik wel gewenst.
In de laatste nieuwsbrief van Maurits Martijn (De Correspondent) stond o.a. dit:
In de Amerikaanse comedyserie Hacks probeert een techbro een AI-app aan twee comedians te slijten. Met zijn QuikScribbl zouden ze betere teksten kunnen schrijven. ‘AI is here and it’s here to stay’, zegt de pedanterik. ‘So you either get on board or you get stuck in the past.’
Een van de comedians, Ava Daniels, reageert geïrriteerd. ‘Zie je, daarom haat ik het dus zo. Die zogenaamde onvermijdelijkheid die ons wordt opgedrongen. Types zoals jij zeggen altijd: “Het gebeurt sowieso, of je het nu wilt of niet.” Maar júllie zijn degenen die het laten gebeuren! […] Jullie weigeren ons een keuze te geven. Dus roepen jullie dat de trein al rijdt, zodat mensen niet zelf kunnen kiezen.’
Raak! Dit is precies wat er gebeurt. Techmannen vertellen ons dat de AI-toekomst, hún AI-toekomst, er hoe dan ook komt. We moeten mee, anders missen we de boot – misschien wel de belangrijkste boot ooit gebouwd (door hen, welteverstaan). De boodschap: het is onvermijdelijk dat de wereld een AI-wereld wordt. Het zal overal zijn en in alles zitten. Hup, meedoen!
‘De vraag is niet óf AI de wereld zal vormgeven’, zo speechte voormalig CEO van Google, grootinvesteerder en multimiljardair Eric Schmidt onlangs voor een groep afgestudeerde studenten. Zijn dwingende advies: ‘Wanneer iemand je een stoel in een raket aanbiedt, vraag je niet welke stoel. Je stapt gewoon in. Afgestudeerden, de raket is hier.’
Of Satya Nadella, CEO van Microsoft: ‘Je móét het wel gebruiken. Je moet het vertrouwen. Je kunt er niet gewoon bang voor zijn. Het gaat zich hoe dan ook over de hele wereld verspreiden.’
De aanname achter dit onvermijdelijkheidsverhaal is dat technologie zich autonoom ontwikkelt, als een evolutionair proces buiten de mens om. Volgens de bouwers is AI een onstuitbare natuurkracht die zelf haar richting bepaalt. Let er maar eens op hoe vaak het over ‘de AI’ of ‘een AI’ gaat, alsof het een wezen is met een eigen wil en daadkracht.
“Deelneemsters van Miss World te horen zeggen dat ze 'World Peace' nastreven.” Ach ja, je kunt over alles cynisch doen, daar kies ik niet voor. Maar dat de mens uiteindelijk bij alles het probleem is, dat is helaas zo. Je kunt met een mesje een aardappel schillen of iemand doodsteken.
Maar in het algemeen heb ik toch liever mensen die wel wat proberen dan mensen die niks proberen.
Het was niet cynisch bedoeld, maar het komt op mij ietwat naïef over.
Met groots dromen is niks mis, want zo kwam de mens tenslotte op de maan.
Maar als realisme, nut en noodzaak uit het oog worden verloren dan hangen er opeens 50.000 SpaceX datacenters in de ruimte.
Het proberen, vallen, heroriënteren, net even anders aanvliegen, aanscherpen en dan slagen is hetgeen ik zo leuk vind als ik je hoor en zie.
Ik ga me niet verdedigen, als jij me naief vindt, ik zal er mee leven.
Ik doel niet op jou maar op Demis.